Caroline Coolen

Born 1975 in Belgium

EN Caroline Coolen has been gripped by the notion of synchronicity or simultaneity, ever since she discovered the sculptures of Umberto Boccioni. In an attempt to capture speed, space and time, Boccioni developed unprecedented sculptures. The rapid changes in the period before the First World War led to the use of collage, montage, assemblage and free association in the arts. Using these techniques and methods, artists endeavoured to get a grip on reality. Coolen also associates and encapsulates a multiplicity of everyday impressions in her sculptures: typically, her relationship with nature, landscape and animals. (cont.)

Represented by The White House Gallery


She strives to compress an overall impression of the outside world – or Umwelt as Coolen calls it – into her art. Always beginning with a model, she creates a conglomerate from very diverse materials. This profound integration connects space and time, the sphere within which humans, animals or plants are placed. Caroline Coolen’s work simulates a broad spectrum of our senses and with varied textures and different materials she binds the visual to the tactile. (Stef Van Bellingen, Vormidable, 2015)


NL Caroline Coolen is gefascineerd door de notie van synchroniciteit of simultaneïteit sinds ze voor het eerst de sculpturen van Umberto Boccioni ontdekte. In een poging om snelheid, ruimte en tijd te vatten, creëerde Boccioni onvergelijkbare beelden. De snelle veranderingen in de periode voorafgaand aan WOI, leidde tot het gebruik van collage, montage en vrij associaties in de kunsten. Gebruik makend van deze technieken, probeerden kunstenaars een grip te krijgen op de razendsnel veranderende realiteit. Coolen vat een meervoud aan impressies en lagen in haar sculpturen en legt de focus op de relatie met natuur, landschap en fauna. Ze streeft ernaar om een algemene blik op de ons omringende wereld – de ‘Umwelt zoals Coolen die zelf noemt – te vatten in haar werk. Ze creëert een conglomeraat van diverse materialen, steeds startend vanuit een model. Deze integratie verbindt tijd en ruimte en de ‘realiteit’ waarin de mensen, dieren of planten geplaatst worden. Het oeuvre van Coolen stimuleert al onze zintuigen en verbindt op subtiele manier het visuele met het tactiele. (vertaald naar Stef Van Bellingen, Vormidable, 2015)